Autor, słynny angielski matematyk żyjący w latach 18771947, u schyłku swoich możliwości twórczych podejmuje próbę wyjaśnienia i usprawiedliwienia swego życia zawodowego. Porusza między innymi problemy matematycznego piękna, kryteriów ważności twierdzeń, głębi matematycznych idei. Obszerną przedmowę o charakterze wspomnieniowobiograficznym napisał przyjaciel autora, C. P. Snow.
Recenzja: Matematyka 3 (1999), str. 186 (Witold Bednarek).
Kolejna książka autorów Bezmiaru matematycznej wyobraźni utrzymana w podobnej konwencji. Dowiadujemy się między innymi o najpiękniejszym wzorze matematyki, o przestrzeniach Banacha, hipotezie continuum a także o teorii chaosu.