Nie lubię, gdy idąc z kolegą na piwo, każdy płaci za siebie. Kolega też tego nie lubi. Przyjęliśmy prostą zasadę: raz płaci jeden, a raz drugi. Jest to forma pożyczki. Jeśli płacę ja, pożyczam koledze równowartość piwa, które on wypił. Zwrot następuje w naturze, przy następnym spotkaniu.Dowiedz się więcej »Kiedy zaczyna się lichwa?
Każdy z nas nosi jakąś historię. Moja uczelnia, mój gabinet, przed nim ławka. Co środę dwójka studentów, Ania i Dominik, czeka na zajęcia. Miłe dzień dobry, chwilka rozmowy. Zwykły, ciepły międzyludzki kontakt. Czy na jego podstawie można poznać tych ludzi? Cóż wiemy o sobie? Czy słyszymy swój głos?Dowiedz się więcej »Czy słyszysz mój głos?
W poprzednim odcinku cyklu poświęconego interpolacji wielomianowej obiecałem przedstawić stosowane w analizie numerycznej wzory służące do wyznaczenia wielomianu interpolacyjnego. Dziś o wzorze interpolacynym Lagrange’a. Zapraszam do lektury.Dowiedz się więcej »Tajniki interpolacji, część 4
W znanym filmie Alternatywy 4 pewien (marcowy – starsi Czytelnicy doskonale wiedzą, w czym rzecz) docent mówi, że chciałby zostać profesorem zwyczajnym. Na to jego cicha wielbicielka odpowiada: dla mnie to pan jest nadzwyczajny. Jak to więc jest? Która ranga profesorska jest wyższa? Zapraszam do lektury.Dowiedz się więcej »Dla mnie to pan jest nadzwyczajny
Ponad dwa lata temu zakończyłem pisanie cyklu Jak zostałem matematykiem. Gorąco zachęcam do jego przeczytania. Dziś nadszedł czas post scriptum. Minęło już sześć i pół roku od uzyskania stopnia naukowego doktora habilitowanego, przybyło doświadczeń, można na pewne sprawy spojrzeć z dystansem. Zapraszam do lektury.Dowiedz się więcej »Jak zostałem matematykiem – post scriptum
Matematyka — brr… nie znoszę. Czemu w ogóle jej się naucza? Wycofać ze szkoły, nie dręczyć biednych ludzi, którzy mają tysiąc ważniejszych zadań do zrealizowania. Nie jestem matematykiem, nie będę matematykiem. Nienawidzę wszystkiego, co wiąże się z matematyką. Jestem humanistą!!!Dowiedz się więcej »Nie jesteś humanistą
W dwóch odcinkach wprowadzających do zasadniczego tematu interpolacji wielomianowej (chcę się nią w tym cyklu zająć) omawiałem interpolację liniową. Dzisiaj dalsza część wprowadzenia — poświęcona wielomianom. Zapraszam do lektury.Dowiedz się więcej »Tajniki interpolacji, część 3
Pewien polityk o znanym nazwisku powiedział kiedyś, że mężczyzny nie poznaje się po tym, jak zaczyna lecz po tym, jak kończy. Powiedzenie to przeszło do codziennego użytku. Dużo w nim racji również w odniesieniu do społeczności uczniowskiej czy akademickiej.Dowiedz się więcej »Pokaż jak kończysz, a powiem ci jakim jesteś wykładowcą
Jednym z moich ulubionych powiedzonek jest, że ze szkoły średniej uczeń wychodzi wybitnym specjalistą od trójmianu kwadratowego i… od niczego więcej. Jak więc nie będąc takim specjalistą rozwiązać równanie kwadratowe? Zapraszam do lektury.Dowiedz się więcej »Czy we Francji znają deltę?
Poprzedni artykuł cyklu zakończyłem obietnicą zanalizowania błędu interpolacji liniowej. O dobrej interpolacji możemy mówić wtedy, gdy potrafimy oszacować jej błąd. Interpolujemy bowiem po to, aby poznać przybliżoną wartość funkcji pomiędzy węzłami. W zagadnieniach praktycznych musimy wiedzieć, jak dobre jest takie przybliżenie. Zapraszam do lektury.Dowiedz się więcej »Tajniki interpolacji, część 2